Το ματς της Πέμτης έχει ολοκληρωθεί. Η τριφυλλάρα μας πάλι μεγαλούργησε, πέταξε έξω την πρωταθλήτρια Ευρώπης Μπαρτσελόνα και προκρίθηκε αυτό στο final 4  του Μαϊου, βαδίζοντας πλέον για την 6η κούπα και το 6ο αστέρι στη φανέλα!!

Τι και αν η Πανάθα έπαιξε τη σειρά με μειονέκτημα έδρας. Τι και αν έχασε το πρώτο παιχνίδι εξ’ αιτίας του “έτσι γουστάρω” κάποιων αστείων που η διοργανώτρια αρχή είχε ορίσει ως διαιτητές. Τι και αν η ομάδα έδωσε τέσσερα ματς σε λιγότερο από 10 μέρες, και ο Διαμαντίδης έφτασε να παίζει 30+ λεπτά ανά αγώνα και ουσιαστικά να μην παίρνει ανάσα. Τι και αν εχθές ο Λαμόνικα αποφάσισε να χρεώσει δύο ανύπαρκτα φάουλ στον Διαμαντίδη στο 2ο λεπτό στέλνοντάς τον στον πάγκο, ενώ λίγο αργότερα τον ίδιο δρόμο ακολούθησε και ο Νίκολας; Τι και αν ο Μπατίστ δεν είχε μπακαπ αφού ο Μάριτς ήταν ανέτοιμος;;; Τι, τι, τι….

Πολλά τα τι, πολλές οι αντιξοότητες. Ωστόσο η Πανάθα απέδειξε περίτρανα οτι δικαίως είναι η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη. Δικαίως είναι ο βασιλιάς του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο βασιλιάς που λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς το στέμα τραβά!! Με πρωτομάστορα τον τρισμέγιστο Ζοτς και τους παίκτες να δίνουν το 200% της ψυχής και του σώματός τους. Γιατί η πρόκριση αυτή έτσι όπως επετεύχθη ήθελε -πολύ απλά- αρχιδάτο μπάσκετ. Και με τον Ομπράντοβιτς στα καλύτερά του, τους παίκτες να απογειώνονται και να βγάζουν τον καλύτερο εαυτό τους και τους 23.000 τρελούς να κάνουν το γήπεδο κόλαση, η Μπαρτσελόνα φάνηκε πολύ λίγη για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μίας τόσο κρίσιμης σειράς αγώνων… Ποιός θα περίμενε τον -εξαφανισμένο τους τελευταίους μήνες- Σάτο να κάνει όργια στο 2ο ματς της Βαρκελώνης και εχθές να δίνει τα ρέστα του; Ποιός περίμενε τον τρίτο μας σέντερ Ίαν Βουγιούκα να κάνει το ματς της ζωής του και να σκεπάζει τα καλάθια του ΟΑΚΑ; Ποιός αλήθεια περίμενε τον Νικ Καλάθη να κάνει το ματς της ζωής του, να εξαφανίζει τον μεγάλο Ναβάρο και να γλεντάει τους Καταλανούς αναδεικνυόμενος man of the match (κατ’ εμέ) στο χθεσινό 4ο ματς;

Πλέον το τριφύλλι ετοιμάζεται για τον μεγάλο ημιτελικό της Παρασκευής 6 Μαίου απέναντι στη Σιένα. Μία Σιένα που ναι μεν δεν προκαλεί φόβο ή δεν κουβαλάει το όνομα και τη φανέλα μίας Ρεάλ ή μίας Μπαρτσελόνα, αλλά μόνο τυχαία δεν είναι. Οποιαδήποτε ομάδα φτάνει στο final 4, σίγουρα δεν έχει φτάσει τυχαία και μόνο αμελητέα ποσότητα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Είμαι σίγουρος όμως πως αυτά που γράφω ο Ζοτς και οι συνεργάτες του τα ξέρουν ήδη και λογικά από το μεσημέρι θα ξεκινήσουν τη σχετική βιντεοθεραπεία και κατασκοπεία… Η ομάδα έχει όλο το χρόνο να ξεκουραστεί, ο Νίκολας να αποθεραπευθεί, ο Μάριτς να δυναμώσει, ο Διαμαντίδης και ο Μπατίστ να πάρουν αγωνιστικές ανάσες…. Και να πάνε πανέτοιμοι στο Παλάου Σαν Τζόρντι για να διεκδικήσουν την πρόκριση στο μεγάλο τελικό… Για να διεκδικήσουν το 6ο!!!

υ.γ. Πριν λίγο καιρό έγραφα από τούτο εδώ το blog πως η ομάδα έπρεπε να είχε αποκτήσει playmaker, προκειμένου να καλύψει τις αποχωρήσεις Σάρας & Σπανούλη. Πόσο άδικο είχα τελικά….

υ.γ.2 Ενοείται πως θα αναρτήσουμε κάποια στιγμή τόσο πληροφορίες για τη Σιένα όσο και για εκδρομές και πακέτα για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν Ισπανία με το τριφύλλι…