Το ντέρμπι (;;;) με την αεκ αποτελεί παρελθόν και πλέον ομάδα και κόσμος στρέφουν το ενδιαφέρον και την προσοχή τους στο ντέρμπι με τον διορισμένο στο Καραϊσκάκη στις 19 Νοεμβρίου (μεσολαβεί κενό για τις υποχρεώσεις της Εθνικής ομάδας). Κάθομαι και καταγράφω μερικές σκόρπιες σκέψεις, τόσο για το ματς που τελείωσε όσο και για εκείνο που έρχεται:
- Η ομάδα πετάει σε επίπεδο ανάπτυξης και εκτελεστικής δεινότητας και φαίνεται πως ο Φερέϊρα έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στον τομέα αυτό.
- Είναι σαφές πως υπάρχει πρόβλημα στην αμυντική λειτουργία της ομάδας. Τόσο το πρώτο όσο -κυρίως- το δεύτερο γκολ της αεκ αποτελούν ευγενικές χορηγίες της πράσινης άμυνας. Και δεν ξέρω πως και πόσο μπορεί να αντέξει στην -αγωνιστική- πίεση που θα ασκηθεί στο Φάληρο σε 15 μέρες.
- Ο Κουίνσι είναι κατά τη γνώμη μου από τους πιο γρήγορους σε σπριντ ποδοσφαιριστές που έχω δει να αγωνίζονται στα Ελληνικά γήπεδα. Πέραν αυτού, ο Γκανέζος είναι και ιδιαίτερα ουσιαστικός μέσα στο γήπεδο
- Ο Λέτο αποτελεί με ευκολία το καλύτερο δώρο που έκανε ποτέ ο οσφπ στο τριφύλλι με το να μην τον αποκτήσει. Ειδικά δε αν αναλογιστεί κανείς τι πήραν οι Πειραιώτες αντί του Αργεντίνου, τότε το δώρο γίνεται ακόμα μεγαλύτερο
- Είναι πολύ ωραίο τόσο για την ψυχολογία της ομάδας όσο και αυτήν του κόσμου το να παίζεις καλό, φαντεζί και ουσιαστικό ποδόσφαιρο, ωστόσο είναι πολύ κακό να επαναπαύεσαι. Ιδίως όταν απέναντί σου έχεις μία ομάδα με ένα “Α” ειδικό βάρος φανέλας. Εχθές παραλίγο να το πληρώσουμε και θα ήταν κρίμα αν συνέβαινε αυτό.
- Αν το παιχνίδι στο Φάληρο παιχτεί 50-50 (διαιτητικά) και αν η πράσινη άμυνα δεν κάνει λάθη σαν τα χθεσινά, τότε το διπλό είναι κοντά


