Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσω οτι ΔΕΝ είδα το ματς οπότε δεν έχω πλήρη εικόνα. Είδα μονάχα τα βίντεο με τα γκολ και απλά διάβασα τα όσα γράφτηκαν στα sites. Ωστόσο αντιλαμβάνομαι οτι ο Παναθηναϊκός του δεύτερου μέρους ήταν ο ΚΑΛΟΣ Παναθηναϊκός. Ο Παναθηναϊκός που όλοι θέλουμε να βλέπουμε (και δυστυχώς δεν έχουμε πολυδεί φέτος).O Παναθηναϊκός ήταν απλά ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ του οσφπ και κέρδισε ΔΙΚΑΙΑ. Και φυσικά ΚΑΙ ήταν πέναλτι η φάση του Σισέ, αλλά ΚΑΙ ήταν αποβολή του Αβραάμ.

Το αποτέλεσμα του Σαββάτου εκτός από τους τρεις βαθμούς της νίκης είναι προφανές οτι ήταν και ένα αποτέλεσμα τεράστιας ψυχολογικής σημασίας. Ένα αποτέλεσμα που ανέβασε το ηθικό της ομάδας και την έκανε να πατήσει καλύτερα στα πόδια της. Ιδίως μετά τις τελευταίες μέτριες εμφανίσεις και την ήττα από την αεκ (με τον τρόπο που επετεύχθη και την κάκιστη εμφάνισή μας). Η νίκη αυτή είναι νίκη που μας δίνει το δικαίωμα να παραμείνουμε ζωντανοί στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Γιατί απλά φανταστείτε να είχαμε χάσει και η βαθμολογία να έλεγε -7. Το πουλάκι θα είχε σχεδόν πετάξει…

Μόνο ως τέτοια μπορεί να χαρακτηριστεί η νίκη του Παναθηναϊκού στο Αλκαζάρ. Όχι τόσο διότι εξασφαλίζει κάτι (άλλωστε απομένουν πολλές αγωνιστικές και αρκετά δύσκολα ματς), όσο διότι η ομάδα έδειξε μέσα στο γήπεδο πόσο πολύ ήθελε το αποτέλεσμα. Όταν λοιπόν παίζεις  όπως έπαιξε εχθές το τριφύλλι και κερδίζεις σε μία από τιις ιδιαίτερα καυτές έδρες της επαρχίας, απέναντι σε μία αντίπαλο που καίγεται για βαθμούς και σε ένα γήπεδο που περισσότερο νερό είχε παρά χορτάρι, ε τότε μόνο ως νίκη τίτλου μπορεί να χαρακτηριστεί το αποτέλεσμα. Και μπορούσε και ακόμα περισσότερα γκολ το τριφύλλι. Ας είναι καλά ο πορτιέρο των γηπεδούχων που έπιασε -κατά στιγμές- τα άπιαστα…

Ενοείται φυσικά πως τίποτα δεν έχει κριθεί και τίποτα δεν έχει τελειώσει. Το πρωτάθλημα έχει ακόμα δρόμο. Αν όμως η ομάδα συνεχίσει να παίζει όπως έπαιξε εχθές στο Αλκαζάρ, τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτε.

Τι; Νικήσαμε τον Εργοτέλη, Τα Γιάννινα (!), την Ξάνθη;
Να το γιορτάσουμε. Να ανοίξουμε τις σαμπάνιες. Να έρθουν τα όργανα. Ε, ρε γλέντια!
Δυστυχώς ακόμη μία φορά δεν λέμε να σοβαρευτούμε.
Το να νικάμε τις μικροομάδες δεν είναι επίτευγμα. Είναι το αυτονόητο. Το να χάνουμε βαθμούς από αυτές μερικές, ελάχιστες φορές είναι το πρόβλημα γιατί έτσι χάνουμε και το πρωτάθλημα.
Ναι, στραβοπάτησε ο γαύρος σε δύο αγώνες και είμαστε πρώτοι. Έτσι όμως δεν κερδίζουμε εμείς τη πρωτιά απλώς την χάνουν εκείνοι. Το τριφύλλι κερδίζει τα πρωταθλήματα με το σπαθί του κι όχι επειδή τα χάνουν κάποιοι άλλοι!
Και μπράβο στο Σισέ. Και άξιος ο Σισέ. Όμως δεν μπορεί να κρεμόμαστε από αυτόν. Αν τραυματιστεί; Αν χάσει τη φόρμα του; Αν αρρωστήσει; Αν μαλώσει με την ομάδα ή με τη γυναίκα του; Α, αν ,αν, τι γίνεται τότε;
Κατά τα άλλα τίποτε δεν άλλαξε. Οι ίδιοι γαύροι δημοσιογράφοι παντού, να σχολιάζουν πως θα βελτιωθεί ο ολυμπιακός (οι άλλες ομάδες είναι παιδιά κατώτερου θεού). Οι ίδιοι παράγοντες και διαιτητές να δίνουν ανύπαρκτο γκολ (να θέλουν και δεύτερο ανύπαρκτο!).
Καλή Χρονιά και με πρόεδρο ιδιοκτήτη και μάγκα και με πράσινο αίμα στις φλέβες του, εύχομαι.

Akis Politios