Δεν γνωρίζω με ποιά λογική και με βάση ποιό σκεπτικό, ο Τεν Κάτε προτίμησε να ξεκινήσει το σημερινό ματς στην Καβάλα με τη σύνθεση που είδαμε. Έξω οι Καραγκούνης, Ζιλμπέρτο Σαλπιγγίδης και μέσα οι Σιμάο, Νίνης και…Γκάμπριελ. Και αν ο Σωτήρης δικαίωσε τον Ολλανδό με την εμφάνισή του, οι υπόλοιπες πέντε κινήσεις του κόουτς με ξεπερνούν να τις καταλάβω.
Κάποιοι θα πουν οτι ήταν η κούραση. Κάποιοι ίσως πουν οτι οι Έλληνες διεθνείς είχαν μικροτραυματισμούς από τα ματς της προηγούμενης εβδομάδας ή οτι γύρισαν απροπόνητοι (όπως γράφτηκε σε μερίδα του τύπου για παίκτες μας) και ο Τεν Κάτε προτίμησε να τους ξεκουράσει. Ίσως πουν οτι ο Ολλανδός προτίμησε να κάνει συντήριση δυνάμεων εν’ όψει…Στουρμ. Δεν μπορώ να δεχτώ οτι ένας παίκτης είναι κουρασμένος επειδή έπαιξε κόντρα στο…Λουξεμβούργο. Πιο πολύ θα κουράζονταν αν έπαιζε οικογενειακό διπλό στην Παιανία παρά στο ματς παρωδία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ούτε μπορώ να φανταστώ και να δεχθώ οτι ακόμα και με πλήρη (που δεν είναι) απροπονησία, παίκτες αυτού του επιπέδου θέλουν ιδιαίτερη προπόνηση για να παίξουν στην Καβάλα. Και στο κάτω κάτω, Πέμπτη πρωί όλοι ήταν πίσω στην Παιανία…
Επίσης, έχω την εντύπωση πως ο Ολλανδός προφανώς ή δεν ενημερώθηκε σωστά για τη δυναμικότητα της αντιπάλου ή την υποτίμησε. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλοιώς οτι προτίμησε να κάνει σήμερα συντήριση δυνάμεων ή να ξεκουράσει διεθνείς. Κανείς δεν του έδειξε βίντεο με αγώνες της Καβάλας; Κανείς δεν του έδειξε το ματς της Καβάλας στο Καραϊσκάκη ή κόντρα στον Ηρακλή;
Πέραν όμως των ακατανόητων επιλογών του Ολλανδού στην κατάρτηση της ενδεκάδας, έρχεται και το αγωνιστικό σύστημα. 4-5-1 με τον Σισέ εντελώς μόνο και αβοήθητο. Προφανώς ο Ολλανδός να θεώρησε οτι απέναντί του δεν είχε την Καβάλα του Μάκαρου αλλά τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Γάλλος δεν μπόρεσε να τροφοδοτηθεί αφού κανείς εκ’ των μέσων μπόρεσε να κάνει αξιόλογο παιχνίδι στο κέντρο (ο Νίνης προσπάθησε αλλά χωρίς αποτέλεσμα), ενώ Λέτο και Γκάμπριελ πάτησαν περιοχή μετά το 35′ όταν και δημιουργήθηκε η πρώτη μας ευκαιρία (και μοναδική στο α’ μέρος). Και το να μην μπορέσεις να δημιουργήσεις ευκαιρίες είναι ένα κομμάτι, το να χάνεις όμως τελείως τον έλεγχο του κέντρου είναι ένα άλλο, και μάλλον σημαντικότερο σημείο. Στο πρώτο λοιπόν σαρανταπεντάλεπτο η πράσινη μεσαία γραμμή είχε χάσει τα αβγά και τα πασχάλια. Δεν υπήρχε δυναμισμός, δεν υπήρχε πάθος, δεν υπήρχε αγωνιστική προσωπικότητα. Οι επιλογές του Ολλανδού δεν είχαν αγώνες μαζί (δεν ξέρω στα διπλά της Παιανίας αλλά σίγουρα όχι επίσημα ματς) με αποτέλεσμα, αλλού να πατάνε και αλλού να βρίσκονται. Σιμάο και Κατσουράνης ήταν εκτός κλίματος αγώνα και δεν είχαν καλή επαφή με την άμυνα. Το ίδιο και οι ακραίοι Λέτο και Γκάμπριελ που ξέμεναν συνήθως γύρω στη γραμμή του κέντρου και δεν βοηθούσαν τα μπακ μας.
Αποτέλεσμα…πάρα πολλές κατεβασιές και οργανωμένες επιθέσεις των γηπεδούχων να μυρίζουν γκολ ή έστω ευκαιρία. Αποτέλεσμα να δεχτούμε δύο αστεία γκολ και να κινδυνέψουμε και για άλλα δύο. Και όλα αυτά επειδή ο Ολλανδός έκρινε οτι σήμερα ήταν η κατάλληλη μέρα για πειράματα, δοκιμές και ξεκούραση κάποιων διεθνών. Και όταν η ομάδα ξύπνησε, απλά δεν πρόλαβε να καλύψει το χαμένο έδαφος. Ισοφάρισε στο τελευταίο λεπτό, ένα ματς που κάλλιστα θα μπορούσε να είχε χάσει Ένα ματς που -θα τολμήσω να πω- δικαιούτω να κερδίσει η Καβάλα με βάση την απόδοση και την εμφάνισή της. Ένα ματς που για τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε στο 46′ με το σκορ όμως ήδη 2-0.
Γιατί κόουτς; Γιατί χάρισες το πρώτο ημίχρονο;