Panatha.gr blog

Από εχθές το βράδυ και μετά τη λήξη του αγώνα του τριφυλλιού στο Βελιγράδι, έχουν βαλθεί τα περισσότερα ΜΜΕ να μιλάνε για χείρα βοηθείας του Παναθηναϊκού προς το Μαρούσι. Υπό την ένοια οτι αν την ερχόμενη αγωνιστική το Μαρούσι κερδίσει το μεταξύ μας παιχνίδι -και παράλληλα η Παρτιζάν χάσει στη Βαρκελώνη-, τότε οι κίτρινοι περνάνε ως 2οι στους “8″ της διοργάνωσης.

Και μπορεί μεν επί της ουσίας να έχουν δίκαιο αφού τα πάντα είναι ρευστά μέχρι να ολοκληρωθεί και η 6η αγωνιστική, αλλά εγώ ως Παναθηναϊκός δεν θέλω να δώσω χείρα βοηθείας σε κανέναν. Σε κανένα Μαρούσι ή σε καμία Παρτιζάν. Αν είναι καλύτεροι ή αν παίξουν καλύτερα, ας έρθουν να κερδίσουν. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει αποκλειστεί και να μην κυνηγάει κάτι το ιδιαίτερο σε βαθμολογικό επίπεδο, ωστόσο -οφείλει και- θα παίξει για την ιστορία του. Για το ονόρε. Για τη φανέλα και τον κόσμο. Και δεν πρόκειται να χαρίσει το ματς για να προκριθεί μία άλλη Ελληνική ομάδα.

Εχθές έγραφα οτι η πρόκριση περνάει από το Βελιγράδι. Υπολογίζοντας οτι το αποτέλεσμα κόντρα στο Μαρούσι θα ήταν θετικό.Και όμως κάτι μέσα μου έλεγε οτι ο χθεσινός αγώνας θα ήταν δύσκολος. Και τελικά όχι μόνο ήταν δύσκολος αλλά το αποτέλεσμα ήταν το χειρότερο δυνατό. Και δυστυχώς δεν ξέρω αν αυτή η ομάδα μπορεί να σηκώσει κεφάλι, να ορθώσει το ανάστημά της και ως; γνήσιος πρωταθλητής Ευρώπης να κάνει το καθήκον του.

Και σε πρώτη φάση αυτό που θέλω να δω είναι την ομάδα να παλεύει. Να παλεύει και να ιδρώνει για 40′ και για τη νίκη. Δεν με ενδιαφέρει τόσο η νίκη (ευπρόσδεκτη πάντα) όσο το να βλέπω την ομάδα να παλεύει. Γιατί αυτό που είδα εχθές (αλλά και μία εβδομάδα προιν κόντρα στην Παρτιζάν) ήταν ένα φάντασμα του Παναθηναϊκού. Και δεν μπορώ άλλα φαντάσματα. Δεν με ενδιαφέρει να διασκεδάζω βλέποντας 30άρες κόντρα στον Κολοσσό και την Ολύμπια Λάρισας και όταν έρχονται τα δύσκολα η ομάδα να κάθεται αδικαιολόγητα. Θέλω να δω έναν Παναθηναϊκό σταθερό στην απόδοσή του και ουσιαστικό.

Και βέβαια μη γυρίσει και πει κανείς οτι η ομάδα έχει πολλούς τραυματισμούς και γι’ αυτό κάνει αυτά τα αποτελέσματα. Δεν νομίζω οτι χρειαζόταν εχθές ο Τσαρτσαρής για να κερδίσει ο Παναθηναϊκός το Μαρούσι.  Ή οτι ο Μπατίστ ήταν επηρεασμένος επειδή ήταν 20 μέρες εκτός δράσης. Το αντίθετο θα έλεγα. Άλλωστε η ζημιά από το Μαρούσι έγινε από την περιφέρεια, εκεί όπου το τριφύλλι δεν είχε καμία δικαιολογία για τραυματισμούς ή ελείψεις.

Κλείνοντας -και χωρίς να θέλω να μεμφθώ ή να ειρωνευθώ τον Ομπράντοβιτς- θα ήθελα να ρωτήσω τα εξής: Πρώτον, γιατί ο Πέκοβιτς δεν αγωνίστηκε σχεδόν καθόλου στην επανάληψη; Συνέβη κάτι (πχ διάστρεμα) ή ήταν καθαρά λόγοι τακτικής; Δεύτερον: Γιατί δεν αγωνίστηκε καθόλου ο Σάρας; Είχε πρόβλημα; επαναλαμβάνω οτι οι ερωτήσεις απλά ζητούν απαντήσεις και δεν έχουν σκοπό να κρίνουν τις επιλογές Ομπράντοβιτς…

Με έκπληξη πληροφορήθηκα εχθές την ήττα της Μπαρτσελόνα στο Βελιγράδι από την εκπληκτική Παρτιζάν. Με έκπληξη όχι γιατί αμφισβητώ την Παρτιζάν (άλλωστε μας κέρδισε με σχετική ευκολία στα δύσκολα σημεία της αναμέτρησης) όσο γιατί η Μπαρτσελόνα μας είχε δώσει σε όλους την εντύπωση της ομάδας φόβητρο που εξαφανίζει κάθε μπασκετικό αντίπαλο μέσα στο παρκέ φέτος. Αήττητη ως τώρα και με εντυπωσιακές εμφανίσεις και αποτελέσματα η ομάδα της Καταλωνίας, φάνταζε το λογικό φαβορί στο ματς της Χάλα Πιονίρ…

Τέλος πάντων η ουσία είναι η εξής: Πλέον η Παρτιζάν μπαίνει δυνατά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Οι Σέρβοι έχουν ήδη 2/2 νίκες και φιγουράρουν πρώτοι στον όμιλο. Ωστόσο η νίκη τους αυτή μας φέρνει εμάς στην ευχάριστη θέση να ελπίζουμε ακόμα στην κατάκτηση της πρώτης θέσης του ομίλου. Αρκεί φυσικά να κερδίσουμε μέσα/έξω το Μαροιύσι (κάτι που θεωρητικά θα το πετύχουν και οι άλλοι δύο διεκδικητές της πρόκρισης), να πάρουμε διαφορά πόντων στα μεταξύ μας με τη Μπαρτσελόνα (αν υποθέσουμε οτι χάνουμε στη Βαρκελώνη) και φυσικά να κερδίσουμε στο Βελιγράδι. Αυτό πλέον είναι το σημαντικό της υπόθεσης. Να πάρουμε πόντο εκεί που απέτυχαν οι μπλαουγκράνα για να αποκτήσουμε το συγκριτικό πλεονέκτημα τόσο για την πρόκτιση όσο -κυρίως- για την πρωτιά.

(ελπίζω φυσικά να μην πάει η Παρτιζάν και κάνει διπλό στη Βαρκελώνη γιατί τότε όλα τα παραπάνω πάνε στράφι)

Τεράστιο το χθεσινό κατόρθωμα του κόουτς Μπαναώτ στο Βελίγράδι. Έπαιζε με τη χειρότερη Παρτιζάν της δεκαετίας και μία από τις χειρότερες ομάδες φέτος στην Ευρολίγκα (μαζί με την Ορλεάν) και κατόρθωσε να χάσει. Γιατί περί κατορθώματος πρόκειται όταν χάνεις από αυτή την ομάδα που έχει για βασικό σέντερ της τον…Βράνιες. Γιατί -κόουτς Μπαναώτ- χρειάζεται τεράστια προσπάθεια για να χάσεις από αυτή την Παρτιζάν. Έχοντας μάλιστα το ακριβότερο ρόστερ στην Ευρώπη και με στόχο -όπως διατυμπανίζετε- την κορυφή!! Είναι να γελάει κανείς με τα κατορθώματά σας Μπαναώτ. Σκέψου μάλιστα οτι η Παρτιζάν έχασε 12 βολές, είχε 5 λάθη παραπάνω και παρ’ όλα αυτά κέρδισε!!

Μπαναώτ, αν ακόμα θεωρείς οτι μαθαίνετε από τα λάθη σας και οτι η ήττα στο Βελιγράδι θα σας γίνει άλλο ένα μάθημα, περίμενε λίγες μέρες ακόμα. Περίμενε και τα χειρότερα έρχονται. Κυριακή βράδυ ερχόμαστε για γλέντι. Και δεν αστειευόμαστε, ότι και να κάνεις εσύ, οι παίκτες σου ή ο κόσμος και οι άρχοντες της αναμέτρησης. Και ειλικρινά εύχομαι να παίξουν τόσο ο μυτόνγκας όσο και το σουβλακόπαιδο. Να παίξουν κανονικά, για να μην έχεις να λες δικαιολογίες για απουσίες κλπ…Υπομονή λοιπόν ως την Κυριακή το βράδυ…

υ.γ. Και να στραβώσει κάτι την Κυριακή και να κερδίσετε, πάλι πελάτες θα είστε. Απλά θυμήσου πως πανηγυρίζατε πέρυσι που…κατακτήσατε την πρωτιά στην κανονική περίοδο. Θυμήσου επίσης και τις ανοιχτές παλάμες του Μπουρουσάκου…