Panatha.gr blog

Για μία ακόμα φορά -και παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις αλλά και ευχές- ένα ακόμα ματς σημαδεύτηκε από επεισόδια. Επεισόδια που είχαν ως αποτέλεσμα να τραυματιστούν ένας αστυνομικός, ένας οπαδός του άρη και ένας σεκιουριτάς.

Δεν γνωρίζω και δεν έχει και καμία σημασία άλλωστε ποιός τα ξεκίνησε. Οι μεν -είμαι σίγουρος οτι- κατηγορούνε τους δε, και οι δυό μαζί την αστυνομία ως απούσα ή δεν ξέρω και ‘γω τι άλλο και φυσικά την παιδεία που παίρνουμε από τα σπίτια μας ως ελειπή και προβληματική. Η αστυνομία είναι αυτή που είναι και ξέρουμε οτι λειτουργεί προβληματικά και πάντα κατασταλτικά. Δεν θέλει ή δεν μπορεί να ελέγξει τα καπνογόνα και τις φωτοβολίδες που περνάνε εντός γηπέδου, και πάντα επεμβαίνει αφού έχει ξεκινήσει το κακό. Τα μαλακισμένα που κρατάνε τις φωτοβολίδες, γιατί πρέπει να τις πετάξουν στους απέναντι; Γιατί πρέπει να προκαλέσουν και να πάνε να παίξουν ξύλο; Τι είναι αυτό δηλαδή; Επείδιξη μαγκιάς και οπαδικής ανωτερότητας;;; Όσο για την παιδεία που παίρνουμε από το σπίτι, αυτή αφορά τα μικρά παιδιά που ακόμα δεν έχουν βγει έξω. Δεν αφορά τους κάφρους που θέλουν να λέγονται οπαδοί. Η σωστή οικογενειακή παιδεία θα βοηθήσει ένα μικρό παιδάκι να ακολουθήσει τη σωστή κατεύθυνση και να καταλάβει οτι αυτά τα πράγματα είναι το λιγότερο ανόητα και ανόφελα. Το να επιρίπτουμε όμως ευθύνες στην οικογένεια ΤΩΡΑ για κάτι που έπρεπε να είχαν κάνει 10-12 χρόνια πριν, ε δεν οφελεί. Και σίγουρα δεν μπορεί να αλλάξει.

Και θα μου πει κάποιος, “καλά και τι προτείνεις ή τι μπορεί να γίνει;”. Δύο πράγματα πρέπει να γίνουν, ταυτόχρονα και τα δύο. Πρώτον, αυτό που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για διακοπή χρηματοδοτήσεων των ομάδων από τον ΟΠΑΠ. Να το ενοούν όμως και να το κάνουν πράξη. Να μηνμείνουν στα λόγια. Να δεις για πότε οι πρόεδροι θα κόψουν και θα σταματήσουν τη λειτουργία των ιδιωτικών στρατών οπαδών και θα φροντίσουν για τον καθαρισμό των γηπέδων από κάθε λογής…καλόπαιδα.

Το δεύτερο που πρέπει να γίνει είναι το αυτονόητο. Να λειτουργήσουν σωστά οι κάμερες στα γήπεδα, να εφαρμοστούν νόμοι και οι κάφροι να πάνε στην ψειρού. Και χωρίς δικαίωμα έφεσης. Να δούμε, θα το ξανακάνουν μετά; Τόσο οι ίδιοι όσο και οι διπλανοί τους… Αλλά ξέχασα, εδώ στην Ελλάδα, κατηγορήσαμε τον Ντέμη ως ρουφιάνο όταν τόλμησε να το κάνει αυτό, και θεωρήσαμε ως υπερβολικό το νόμο της κουκούλας, και μας έπιασε ξαφνικά μία αγάπη για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα…

Ξέρω πως καταντώ γραφικός. Ξέρω πως τα έχω ξαναπεί τα ίδια και τα ίδια και δεν έγινε κάτι. Ενδεχομένως ένας μικροδιάλογος μεταξύ μας και ως εκεί. Ωστόσο, ο γιός μου ήδη μου έχει ζητήσει να πάμε γήπεδο, και ξέρω πως σε 2-3 χρόνια θα ζητήσει να πάει και μόνος του. Ναι μεν, η σωστή παιδεία από το σπίτι θα τον κάνει να προσέχει τις κακοτοπιές, αλλά δεν θα ήθελα να γίνει “παράπλευρη απώλεια” σε έναν ατέρμονο και παράλογο αγώνα…

υ.γ. ευτυχώς που ο σεκιούριτι που τραυματίστηκε ήταν άντρας. Έτσι θα γλυτώσουμε τις γελοίες και εμετικές δικαιολογίες των όποιων συνηγόρων υπεράσπισης ομάδας (νομικών συμβούλων) οι οποίοι ενδεχομένως να προέβαλαν ως δικαιολογία…το μανικιούρ και το βαμένο νύχι. Το έχουν ξανακάνει αυτοί και ξέρουν…

υ.γ.2 όποιος μπει στη λογική να απαντά με επιχειρήματα του στυλ “μα…δεν ξεκινήσαμε εμείς αλλά οι άλλοι” θα διαγράφεται το σχόλιο άμεσα και χωρίς προειδοποίηση. Θέλω να ακούσω σοβαρή κουβέντα και όχι παπαρολογίες και απόψεις δικηγόρων…

Κύριε Πρόεδρε,
είμαστε μια ομάδα φίλων του Παναθηναϊκού, μέλη του πράσινου forum ”green-fans.com”. To forum μας, στους 4 μήνες ζωής του, αριθμεί ήδη πάνω από 800 μέλη. Είμαστε, ως επί το πλείστον, άνθρωποι, που το ποδόσφαιρο το θεωρούμε το πιο βασικό από τα δευτερεύοντα, ή και τριτεύοντα πράγματα στη ζωή μας. Παρόλα αυτά, τον Παναθηναϊκό τον στηρίζουμε με πάθος και παρακολουθούμε με αγωνία την πορεία του εντός, μα και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Αφορμή για αυτήν εδώ την επιστολή, αποτέλεσαν τα όσα έγιναν πριν, αλλά κυρίως, κατά την διάρκεια του αγώνα της ομάδας μας με τον Ολυμπιακό στο ”Καραισκάκης”.
Αυτό που μας ενόχλησε και μας έφθασε σε σημεία αγανάκτησης, δεν ήταν σε καμία περίπτωση το αγωνιστικό αποτέλεσμα της αναμέτρησης. Ήταν το ότι οι παίκτες της ομάδας του Παναθηναϊκού και δη ο τερματοφύλακας του, τελούσαν υπό το καθεστώς του φόβου για την ίδια τους την ζωή.
Κύριε Πρόεδρε, όπως όλοι γνωρίζουμε, φόβο για τη ζωή τους, έχουν οι πολίτες μιας χώρας, η οποία τελεί, είτε υπό καθεστώς κατοχής, είτε υπό δικτατορικά καθεστώτα, είτε βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.
Η Ελλάδα όμως, δεν έχει την κακή τύχη, εν έτει 2009, να βρίσκεται σε καμιά από τις παραπάνω περιπτώσεις. Θεωρούμε ότι ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα, με ελεύθερη έκφραση μεν, αλλά και με νόμους, που πρέπει να τηρούνται, με τέτοια αποφασιστικότητα, η οποία θα αποτρέπει τον ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ, να θέσει την Ελλάδα, σε κάποια από τις προαναφερθείσες καταστάσεις.

(more…)

Λάθος τρόπο έχει βρει και πανηγυρίζει ο Μήτρογλου τα γκολ που πετυχαίνει. Οι κινήσεις τύπου πυροβολισμοί με πιστόλια ή καραμπίνες είναι κινήσεις που πολύ εύκολα αντιγράφονται από παιδάκια που βλέπουν τηλεόραση και απλά θαυμάζουν το είδωλό τους (αν υποθέσουμε οτι ο αδελφός του Λάκη Γαβαλά μπορεί να αποτελέσει είδωλο για κάποιο παιδί). Ιδίως σε ματς σαν το χθεσινό που και τεράστια τηλεθέαση είχαν αλλά και απέναντι στον Παναθηναϊκό ήταν.

Καλά κάνει και σκοράρει. Άλλωστε γι’ αυτό πληρώνεται. Καλά κάνει και τα πανηγυρίζει όπως νοιώθει. Ας βγάλει τη φανέλα, ας πάει να χορέψει στο κόρνερ, ας δείξει τον αριθμό της φανέλας στους οπαδούς του αντιπάλου. Ας, ας, ας… Ωστόσο κινήσεις που μπορούν πολύ εύκολα να παρεξηγηθούν και να παρερμηνευθούν, καλό θα ήταν να μην υπάρχουν. Αν λέμε οτι θέλουμε κάποια στιγμή να περιοριστεί η βία, πρέπει και οι ποδοσφαιριστές να συμβάλουν σε αυτό.