Panatha.gr blog

0-2 λοιπόν σήμερα στο Παναθηναϊκός-Καβάλα. Ήττα καθαρή και ΔΙΚΑΙΗ. Και σαφώς αξίζουν όλα τα συγχαριτήρια στην ομάδα της Καβάλας για το ωραίο ποδόσφαιρο που παίζει και για το πάθος με το οποίο κυνηγάει όλα ανεξαιρέτως τα παιχνίδια.

Ο Παναθηναϊκός ωστόσο απογοήτευσε. Απογοήτευσε οικτρά. Όχι όμως με το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αν και δεν ήταν αναμενόμενο υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν αποτελεί πρόβλημα για εμένα. Οι ήττες είναι μέσα στο πρόγραμμα για οποιαδήποτε ομάδα και κόντρα σε οποιονδήποτε αντίπαλο. Ήττες ή στραβά αποτελέσματα θα έρθουν και άλλα ενδεχομένως. Είτε σε ντέρμπι ή δύσκολα ματς, είτε σε ματς από αυτά που χαρακτηρίζονται “εύκολα”.

Το πρόβλημα και η απογοήτευση είναι προϊόντα της ΚΑΚΗΣ εμφάνισης. Ελάχιστες μέτριες ευκαιρίες (μοναδική σοβαρή ευκαιρία στο 90′ και με το σκορ ήδη 0-2), έλειψη πάθους και δύναμης και…άμυνα για τα θηρία. Και δυστυχώς με τέτοιες εμφανίσεις δεν ξέρω αν ο Παναθηναικός μπορεί να έχει τύχη για τη συνέχεια. Ελπίζω απλά η σημερινή εμφάνιση να ήταν απλά μία κακή παρένθεση και η ομάδα να επιστρέψει γρήγορα στις επιτυχίες (πρωτίστως) και τις καλές εμφανίσεις (δευτερευόντως). Ιδανικά και στα δύο μαζί…

Εχθές έγραφα οτι η πρόκριση περνάει από το Βελιγράδι. Υπολογίζοντας οτι το αποτέλεσμα κόντρα στο Μαρούσι θα ήταν θετικό.Και όμως κάτι μέσα μου έλεγε οτι ο χθεσινός αγώνας θα ήταν δύσκολος. Και τελικά όχι μόνο ήταν δύσκολος αλλά το αποτέλεσμα ήταν το χειρότερο δυνατό. Και δυστυχώς δεν ξέρω αν αυτή η ομάδα μπορεί να σηκώσει κεφάλι, να ορθώσει το ανάστημά της και ως; γνήσιος πρωταθλητής Ευρώπης να κάνει το καθήκον του.

Και σε πρώτη φάση αυτό που θέλω να δω είναι την ομάδα να παλεύει. Να παλεύει και να ιδρώνει για 40′ και για τη νίκη. Δεν με ενδιαφέρει τόσο η νίκη (ευπρόσδεκτη πάντα) όσο το να βλέπω την ομάδα να παλεύει. Γιατί αυτό που είδα εχθές (αλλά και μία εβδομάδα προιν κόντρα στην Παρτιζάν) ήταν ένα φάντασμα του Παναθηναϊκού. Και δεν μπορώ άλλα φαντάσματα. Δεν με ενδιαφέρει να διασκεδάζω βλέποντας 30άρες κόντρα στον Κολοσσό και την Ολύμπια Λάρισας και όταν έρχονται τα δύσκολα η ομάδα να κάθεται αδικαιολόγητα. Θέλω να δω έναν Παναθηναϊκό σταθερό στην απόδοσή του και ουσιαστικό.

Και βέβαια μη γυρίσει και πει κανείς οτι η ομάδα έχει πολλούς τραυματισμούς και γι’ αυτό κάνει αυτά τα αποτελέσματα. Δεν νομίζω οτι χρειαζόταν εχθές ο Τσαρτσαρής για να κερδίσει ο Παναθηναϊκός το Μαρούσι.  Ή οτι ο Μπατίστ ήταν επηρεασμένος επειδή ήταν 20 μέρες εκτός δράσης. Το αντίθετο θα έλεγα. Άλλωστε η ζημιά από το Μαρούσι έγινε από την περιφέρεια, εκεί όπου το τριφύλλι δεν είχε καμία δικαιολογία για τραυματισμούς ή ελείψεις.

Κλείνοντας -και χωρίς να θέλω να μεμφθώ ή να ειρωνευθώ τον Ομπράντοβιτς- θα ήθελα να ρωτήσω τα εξής: Πρώτον, γιατί ο Πέκοβιτς δεν αγωνίστηκε σχεδόν καθόλου στην επανάληψη; Συνέβη κάτι (πχ διάστρεμα) ή ήταν καθαρά λόγοι τακτικής; Δεύτερον: Γιατί δεν αγωνίστηκε καθόλου ο Σάρας; Είχε πρόβλημα; επαναλαμβάνω οτι οι ερωτήσεις απλά ζητούν απαντήσεις και δεν έχουν σκοπό να κρίνουν τις επιλογές Ομπράντοβιτς…