Γιατί;;;

Για μία ακόμα φορά -και παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις αλλά και ευχές- ένα ακόμα ματς σημαδεύτηκε από επεισόδια. Επεισόδια που είχαν ως αποτέλεσμα να τραυματιστούν ένας αστυνομικός, ένας οπαδός του άρη και ένας σεκιουριτάς.

Δεν γνωρίζω και δεν έχει και καμία σημασία άλλωστε ποιός τα ξεκίνησε. Οι μεν -είμαι σίγουρος οτι- κατηγορούνε τους δε, και οι δυό μαζί την αστυνομία ως απούσα ή δεν ξέρω και ‘γω τι άλλο και φυσικά την παιδεία που παίρνουμε από τα σπίτια μας ως ελειπή και προβληματική. Η αστυνομία είναι αυτή που είναι και ξέρουμε οτι λειτουργεί προβληματικά και πάντα κατασταλτικά. Δεν θέλει ή δεν μπορεί να ελέγξει τα καπνογόνα και τις φωτοβολίδες που περνάνε εντός γηπέδου, και πάντα επεμβαίνει αφού έχει ξεκινήσει το κακό. Τα μαλακισμένα που κρατάνε τις φωτοβολίδες, γιατί πρέπει να τις πετάξουν στους απέναντι; Γιατί πρέπει να προκαλέσουν και να πάνε να παίξουν ξύλο; Τι είναι αυτό δηλαδή; Επείδιξη μαγκιάς και οπαδικής ανωτερότητας;;; Όσο για την παιδεία που παίρνουμε από το σπίτι, αυτή αφορά τα μικρά παιδιά που ακόμα δεν έχουν βγει έξω. Δεν αφορά τους κάφρους που θέλουν να λέγονται οπαδοί. Η σωστή οικογενειακή παιδεία θα βοηθήσει ένα μικρό παιδάκι να ακολουθήσει τη σωστή κατεύθυνση και να καταλάβει οτι αυτά τα πράγματα είναι το λιγότερο ανόητα και ανόφελα. Το να επιρίπτουμε όμως ευθύνες στην οικογένεια ΤΩΡΑ για κάτι που έπρεπε να είχαν κάνει 10-12 χρόνια πριν, ε δεν οφελεί. Και σίγουρα δεν μπορεί να αλλάξει.

Και θα μου πει κάποιος, “καλά και τι προτείνεις ή τι μπορεί να γίνει;”. Δύο πράγματα πρέπει να γίνουν, ταυτόχρονα και τα δύο. Πρώτον, αυτό που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για διακοπή χρηματοδοτήσεων των ομάδων από τον ΟΠΑΠ. Να το ενοούν όμως και να το κάνουν πράξη. Να μηνμείνουν στα λόγια. Να δεις για πότε οι πρόεδροι θα κόψουν και θα σταματήσουν τη λειτουργία των ιδιωτικών στρατών οπαδών και θα φροντίσουν για τον καθαρισμό των γηπέδων από κάθε λογής…καλόπαιδα.

Το δεύτερο που πρέπει να γίνει είναι το αυτονόητο. Να λειτουργήσουν σωστά οι κάμερες στα γήπεδα, να εφαρμοστούν νόμοι και οι κάφροι να πάνε στην ψειρού. Και χωρίς δικαίωμα έφεσης. Να δούμε, θα το ξανακάνουν μετά; Τόσο οι ίδιοι όσο και οι διπλανοί τους… Αλλά ξέχασα, εδώ στην Ελλάδα, κατηγορήσαμε τον Ντέμη ως ρουφιάνο όταν τόλμησε να το κάνει αυτό, και θεωρήσαμε ως υπερβολικό το νόμο της κουκούλας, και μας έπιασε ξαφνικά μία αγάπη για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα…

Ξέρω πως καταντώ γραφικός. Ξέρω πως τα έχω ξαναπεί τα ίδια και τα ίδια και δεν έγινε κάτι. Ενδεχομένως ένας μικροδιάλογος μεταξύ μας και ως εκεί. Ωστόσο, ο γιός μου ήδη μου έχει ζητήσει να πάμε γήπεδο, και ξέρω πως σε 2-3 χρόνια θα ζητήσει να πάει και μόνος του. Ναι μεν, η σωστή παιδεία από το σπίτι θα τον κάνει να προσέχει τις κακοτοπιές, αλλά δεν θα ήθελα να γίνει “παράπλευρη απώλεια” σε έναν ατέρμονο και παράλογο αγώνα…

υ.γ. ευτυχώς που ο σεκιούριτι που τραυματίστηκε ήταν άντρας. Έτσι θα γλυτώσουμε τις γελοίες και εμετικές δικαιολογίες των όποιων συνηγόρων υπεράσπισης ομάδας (νομικών συμβούλων) οι οποίοι ενδεχομένως να προέβαλαν ως δικαιολογία…το μανικιούρ και το βαμένο νύχι. Το έχουν ξανακάνει αυτοί και ξέρουν…

υ.γ.2 όποιος μπει στη λογική να απαντά με επιχειρήματα του στυλ “μα…δεν ξεκινήσαμε εμείς αλλά οι άλλοι” θα διαγράφεται το σχόλιο άμεσα και χωρίς προειδοποίηση. Θέλω να ακούσω σοβαρή κουβέντα και όχι παπαρολογίες και απόψεις δικηγόρων…

Επιτέλους δικαίωση

Επιτέλους δικαίωση για το τριφύλλι. Μετά από μία πολύ δύσκολη και αγχωτική χρονιά, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε μαθηματικά το πρωτάθλημα την πρoτελευταία αγωνιστική. Δικαίωση λοιπόν για όλους όσοι συμμετείχαν στη φετινή και όχι μόνο- προσπάθεια:

  • Για τους παίκτες που έδωσαν όλα όσα μπορούσαν και που παρά τα όποια άσχημα ή μη ικανοποιητικά αποτελέσματα, έδειχναν -και ήταν- συγκεντρωμένοι στο στόχο τους καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς.
  • Για τους προπονητές. Τόσο για τον Χενκ Τεν Κάτε που ξεκίνησε όσο και για τον Νίκο Νιόμπλια που ανέλαβε και ολοκλήρωσε τα όσα ξεκίνησε ο Ολλανδός πέρυσι τον Αύγουστο (παρά τα όποια λάθη του και αυτός).
  • Για τη διοίκηση και τους μετόχους του τριφυλλιού που συνεχίζοντας την περισυνή προσπάθεια, τη συνέχισαν και φέτος. Τόσο αγωνιστικά όσο και εξαγωνιστικά. Δικαίωση για τα χρήματα που επενδύθηκαν (και τα οποία ήταν ΠΟΛΛΑ) αλλά κυρίως για τις προσπάθειες που έγιναν ώστε να κρατηθεί τάξη και ηρεμία στην πράσινη οικογένεια όταν αυτό απαιτείτω αλλά και στο να παταχθεί η λαμογιά, η διαφθορά και τα απομεινάρια της κόκκινης παράγκας. Μία προσπάθεια που ξεκίνησε πέρυσι, συνεχίστηκε φέτος και -αν χρειαστεί- θα συνεχιστεί και του χρόνου.

Τέλος το φετινό πρωτάθλημα αποτελεί μία τεράστια δικαίωση για τον κόσμο του τριφυλλιού. Για τον κόσμο που παρά τις πίκρες και τις αποτυχίες των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, στήριξε, βοήθησε και σήκωσε την ομάδα. Ήταν ο δωδέκατος παίκτης και πάντα της έδινε το κάτι παραπάνω. Παρά τις όποιες γκρίνιες και παρά τις όποιες παρεκτροπές του, ο κόσμος του τριφυλλιού δικαιώνεται απόλυτα από το πρωτάθλημα αυτό.

Η επόμενη μέρα; Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει απόψε. Απόψε γιορτάζει ο εντός γηπέδου πρωταθλητής. Ο Παναθηναϊκός μας. Το ποιοί θα φύγουν ή ποιοί θα μείνουν ή αν θα έρθει άλλος προπονητής στη θέση του Νιόμπλια δεν το ξέρω και απόψε δεν με ενδιαφέρει. Μετά και τον τελικό κυπέλλου θα ασχοληθούμε. Ως τότε έχουμε ένα κύπελλο να κατακτήσουμε!!