Μία μάλλον κακή -όπως εξελίχθηκε- Κυριακή ήρθε εχθές για τον Παναθηναϊκό. Τόσο σε ποδόσφαιρο όσο και σε μπάσκετ, το τριφύλλι ηττήθηκε από έναν -θεωρητικά πάντα- κατώτερο οσφπ. Και αν μεν στο μπάσκετ η ήττα έχει μικρή σημασία (αν και η διαφορά δεν είναι ευκαταφρόνητη), στο ποδόσφαιρο η ήττα έφερε και απώλεια της πρώτης θέσης στην κούρσα κατάκτησης του πρωταθλήματος.

Να δούμε όμως κάποια πράγματα από τα δύο ματς. Κάποια σημαντικά στοιχεία -στατιστικά και μη- που σημάδεψαν τις δύο αναμετρήσεις.

Στο ποδόσφαιρο πρώτα που προηγήθηκε χρονικά. Υπήρχαν φάσεις, υπήρχαν ευκαιρίες. Ωστόσο δεν υπήρχε πάθος. Δεν υπήρχε τσαμπουκάς. Δεν υπήρχε δύναμη. Ορισμένες φορές έβλεπα την ομάδα η οποία λες και περπάταγε αντί να τρέχει στην αντεπίθεση. Η πληρέστατή μας μεσαία γραμμή από κάποιο σημείο και μετά παραδώθηκε αμαχητί στον Ντουντού και τον κουτσό Μαρέσκα. Μόνος του πάλευε ο Ζιλμπέρτο αφού Σιμάο και Κατσουράνης ουδέποτε μπόρεσαν να μπουν στο πνεύμα της αναμέτρησης. Καλός (όχι κακός θα ήταν το πιο σωστό) ο Γκάμπριελ αλλά ουδείς κατάλαβε γιατί ο Τεν Κάτε επέλεξε αυτός και όχι τον ταχύτερο Λέτο.

Και βέβαια στην κορυφή όλων η αμυντική μας λειτουργία. Το μόνιμό μας πρόβλημα φέτος. Που σε τόσα και τόσα ματς φέτος το πρόβλημα έχει κάνει την εμφάνισή του. Σε Ελλάδα και Ευρώπη, με μικρούς ή μεγάλους αντιπάλους. Και που παρ’ όλα αυτά οι ιθύνοντες είπαν οτι…”όχι δεν χρειαζόμαστε ενίσχυση”. Φάτα λοιπόν τα σκατά τώρα…. Και τα δύο γκολ του οσφπ αποτέλεσαν ευγενική χορηγία της αμυντικής μας γραμμής.

Πάμε και στο βραδυνό. Οι συνθήκες ήταν τέτοιες που ο Παναθηναϊκός έπρεπε να κερδίσει. Έπρεπε διότι έδειχνε να είναι σε καλύτερη κατάσταση από τον οσφπ, πιο δεμένος και πιο αποτελεσματικός. Ωστόσο η ομάδα ουδέποτε μπήκε στο παρκέ, με αποτέλεσμα όχι απλά να χάσει αλλά να χάσει και με μία διαφορά που ενδεχομένως να αποτελέσει και αγκάθι στο να καλυφθεί. Βέβαια πέρυσι η ομάδα απέδειξε οτι δεν την απασχολούν ζητήματα όπως το πλεονέκτημα έδρας. Ωστόσο -επειδή δεν μπορεί κάθε μέρα να είναι Κυριακή- ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί, και πάντα πρέπει να φροντίζουμε για το καλύτερο σε οτι αφορά τα αποτελέσματα.

Αμυντικά ο Παναθηναϊκός δεν υπήρχε εχθές. Δεχθήκαμε 87 πόντους και αυτό το νούμερο ήταν πολύ μεγάλο. Η περιφερειακή μας άμυνα έδωσε το δικαίωμα στον μεν Παπαλουκά να σκοράρει 20 πόντους, στον δε Κλέϊζα να βάλει 11 συνεχόμενους στο κρισιμότερο σημείο της αναμέτρησης. Το ίδιο και με την άμυνα και τις βοήθειες εντός ρακέτας όπου ο Τσίλντρες έκανε ένα σχετικό πάρτι σκοράροντας και αυτός 20π με 3 ή 4 γκολ-φάουλ. 16 λάθη και 11 χαμένα ριμπάουντ συμπληρώνουν το παζλ της χθεσινής μας εικόνας και ήττας. Σίγουρα πάντως ο Ομπράντοβιτς είδε τι έφταιξε, και ξέρει τι να κάνει ώστε να το διορθώσει. Και μπορεί μεν στην Ελλάδα ο συναγωνισμός να είναι πρακτικά ανύπαρκτος, ωστόσο πάντα πρέπει να προσέχει κανείς. Και βέβαια υπάρχει και η Ευρολίγκα με αρκετές ομάδες στο ίδιο ή περίπου το ίδιο επίπεδο με εμάς και με στόχο την κορυφή.

Συννεφιασμένη Κυριακή λοιπόν η χθεσινή. Και αν μεν για το μπάσκετ ήταν απλά μία ήττα η οποία θα προβληματίσει αλλά δεν θα ανησυχίσει, για το ποδόσφαιρο ήταν μία τεράστια χαμένη ευκαιρία. Στο να “τελειώσει” τους πεθαμένους, στο να σταθεροποιηθεί στην κορυφή, στο να αποβάλει το άγχος για τη συνέχεια. Αντ’ αυτού η καρδάρα με το γάλα χύθηκε και η ομάδα πάλι βρίσκεται στο κυνήγι….

υ.γ. Δεν ξέρω αν αληθεύουν οι καταγγελίες του Τζόρβα στον Κάκο περί σημαδιού με αεροβόλο κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης. Αν είναι αλήθεια όμως, τότε πρέπει να γίνει κάτι και άμεσα μάλιστα…

υ.γ.2. όπως βλέπετε δεν ασχολούμαι με τα βεγγαλικά, φωτοβολίδες και λοιπά αντικείμενα που έπεσαν προς τον Τζόρβα. Πλέον θεωρούνται συνηθισμένο φαινόμενο.

Εχθές στο Βισταλέγκρε ήρθε η πρώτη φετινή Ευρωπαϊκή ήττα για το τριφύλλι. Οι πράσινοι υπέκυψαν στην αναγενημένη Ρεάλ του Μεσίνα με 80-70 για την τρίτη αγωνιστική της φάσης των ομίλων. Αν και σε κανέναν μας δεν αρέσει να χάνει η ομάδα, ας αναλογιστούμε οτι μάλλον ήταν καλύτερο που έγινε έτσι!! ‘Ήταν καλύτερο που χάσαμε τώρα και όχι αργότερα. Ακόμα είναι νωρίς, καλά καλά δεν έχει τελειώσει ο πρώτος γύρος της πρώτης φάσης, δεν είναι παράλογο ακόμα και για τον πρωταθλητή Ευρώπης να κάνει μία ήττα, από έναν ιδιαίτερα υπολογίσιμο αντίπαλο.

Καλύτερα λοιπόν που η ήττα ήρθε τώρα. Τώρα υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια για να διορθωθούν τα όποια λάθη. Για να δουλευτούν οι όποιες αδυναμίες και να βελτιωθούν τα όποια ατομικά ή ομαδικά προβλήματα σε άμυνα και επίθεση. Και μην ξεχνάμε επίσης οτι ο Παναθηναϊκός εχθές έπαιζε με μείον τρία βασικότατα στελέχη του. Η ομάδα στο πρώτο της σοβαρό τεστ και χωρής τη μισή της φροντ λάϊν στάθηκε ανταγωνιστικότατα απέναντι σε έναν εκ των αντιπάλων που φλερτάρουν να της πάρουν το ευρωπαϊκό στέμα.

Καλύτερα τώρα λοιπόν. Γιατί, για φανταστείτε η χθεσινή ήττα να γινόταν Μάρτιο μήνα…

Τον αγώνα βόλλεϊ της Παρασκευής δεν τον είδα στην τηλεόραση. Την ώρα της διεξαγωγής του οδηγούσα για Βυτίνα και έτσι αρκέστηκα στη ραδιοφωνική μετάδοση.  Ευτυχώς και τα τρία ραδιόφωνα είχαν καλό -σχετικά- σήμα σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής και έτσι ξεκίνησα να ψάχνω τις συχνότητες για να ακούσω σπίκερ από το κλειστό του Μετς.

Όση ώρα έμεινα συντονισμένος στα δύο ιδιωτικά ραδιόφωνα (περίπου 15′), ούτε το ένα αλλά ούτε το άλλο ανέφεραν έστω και το παραμικρό από τον αγώνα. Ούτε καν ένα τυπικό “το σκορ στο βόλλεϊ είναι…”. Φυσικά ούτε λόγος για απ’ ευθείας σύνδεση με Παγκράτι ή για μετάδοση μέσω τηλεόρασης. Προτίμησαν και τα δύο να μας λένε τα μαγκαζίνο τους και το πόσα πολλά προβλήματα αντιμετόπιζε ο Ζήκο(ς) και διάφορα άλλα της επικαιρότητας. Έτσι αναγκαστικά στράφηκα στην ΕΡΑ Σπορ η οποία λίγο μετά συνδέθηκε με Παγκράτι και έτσι άρχισα να παρακολουθώ το ματς.

Ωστόσο οι κύριοι του κρατικού ραδιοφώνου -και την ώρα που το πρώτο σετ ήταν στο 25-25 και στην κόψη του ξυραφιού- προτίμησαν να κόψουν τη μετάδοση για να μεταδώσουν…πολιτικό δελτίο ειδήσεων!!! Ήμαρτον ρε παληκάρια δηλαδή. Για τ’ όνομα του Θεού. Μπορεί το βόλλεϊ να μην είναι πρώτο σε δημοτικότητα, μπορεί να υπολείπεται από ποδόσφαιρο και μπάσκετ, αλλά όταν μεταδίδετε ένα ματς Παναθηναϊκός-οσφπ με το σκορ στο 25-25, ε δεν το κόβετε για…πολιτικές ειδήσεις. Έτσι αντιλαμβάβεστε την ένοια του αθλητικού ραδιοφώνου;;; Γιατί στερήσατε από όσους ακούγαν εκείνη τη στιγμή, τη χαρά να ακούσουν ζωντανά τη μετάδοση; Τι θα συνέβαινε δηλαδή αν οι ειδήσεις παίζανε 5′ αργότερα;