Ο Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια την έχει πατήσει ουκ ολίγες φορές τόσο σε ντέρμπι όσο και σε παιχνίδια με τις λεγόμενες “μικρές” ομάδες. Την έχει πατήσει και έχει χάσει βαθμούς τζάμπα και βερεσέ, που σε πολλές περιπτώσεις σήμαιναν και πρωτάθλημα. Και δεν αναφέρομαι σε αποτελέσματα που κρίθηκαν από τη σφυρίχτρα ή το σημαιάκι του εκάστοτε καμικάζι διαιτητή ή βοηθού. Αναφέρομαι σε παιχνίδια που ο Παναθηναϊκός είτε υποτίμησε είτε απλά κατέβηκε να τα κερδίσει απλά με τη φανέλα, και φυσικά απέτυχε.
Εχθές ωστόσο ο Τεν Κάτε -αν και είχε αρκετές απουσίες- παρέταξε την ομάδα με σκοπό να πάρει τη νίκη, και όχι απλά να μην χάσει. Και το πέτυχε!! Ο Ολλανδός κλείδωσε εύκολα τη μεσαία γραμμή με την τριπλέτα Ζιλμπέρτο-Σιμάο-Κατσουράνη να κάνει πάρτι επί 90′, και με την αμυντική διάταξη να δουλεύει πολύ καλά (τηρουμένων των αναλογιών) δεν κινδύνεψε παρά μόνο σε ελάχιστες φάσεις. Και όταν έγινε αυτό υπήρχε και ο αίλουρος Τζόρβας που έδειξε οτι αξίζει θέση βασικού από τον μέτριο και ιδιαίτερα ασταθή Κροάτη.
Η εμφάνισή μας εχθές μπορεί να μην ήταν η καλύτερη από πλευράς θεάματος. Δεν διεκδίκησε δάφνες ποιότητας για το θέαμα που προσέφερε η ομάδα. Ωστόσο η ανάπτυξή μας ενέπνεε εμπιστοσύνη και σιγουριά πως αργά ή γρήγορα το γκολ θα ερχότανε. Ήταν απλά θέμα χρόνου να μπει η μπάλα στο πλεκτό από κάποιον πράσινο. Κάτι το οποίο έγινε τελικά από τον Σαλπιγγίδη.
